امنیت

پژوهشگران در چارچوب واقع بینانه ای امنیت را در واژه های سیاسی وانتظامی تعریف کرده اند و بطور کلی بیشتر آن را به معنی حمایت از ارزشها و مقابله با خطرها و دشمن می دانند(Brownlow,2005,586)

امنیت را می توان یک حق بنیادین وپیش نیازی برای ابقاء و ارتقاء رفاه وسلامت مردم دانست.امنیت احساس آرامش واطمینان از عدم تعرض به جان ومال وسایر حقوق انسان است این ارزش انحصاری ،یکی از ضرورتهای زندگی فردی واجتماعی ،در زمانهای گذشته حصارهای اطراف شهرها وخندق های اطراف آنها حریم امنی را برای شهروساکنان آن ایجاد می کرد به این ترتیب شهر از تعرض بیگانگان مصون می شد ( کامیار33:1382) براساس تئوری نیازها درهرم مازلو در 1968،امنیت یکی از نیازهای ضروری و پایه ای برای تعالی انسان تلقی می شود .درست شبیه به نیازهای فیزیولوژیک انسان که برای تداوم حیات ضرورت دارد و در مجموع ارتقای این مؤلفه برسلامت وسعادت انسان ها و در نتیجه جامعه تأثیر مستقیمی می گذارد (گزارش سازمان بهداشت جهانی ،271،1998).جین جیکوب ،نظریه پرداز بزرگ شهری (1961)،در تبیین امنیت شهری به تعامل فضای فیزیکی و فرآیندهای اجتماعی که محیط را می سازند توجه نموده و بر فعال بودن فضا به عنوان عاملی در ایجاد یک محیط امن و موفق تأکید کرد.جیکوبز ایجاد حرکت ، استفاده های فعال از سطح خیابان و فعالیت های خیابانی و مراقبت های طبیعی از این فعالیت ها را به عنوان مؤلفه هایی در جهت ساختن یک محیط خوب شهری قلمداد می کند.اسکار نیومن (1972)نیز در باب فضاهای قابل دفاع عنوان می کند که مردم و طرح ها در یک شهر خشونت آمیز ،از رویکردهای مشابه در رفتارهای اجتماعی و در جهت توسعه یک محیط امن پیروی می کنند اخیراً کار تیم بیل هیلییر با استفاده از نرم افزار اسپیس سینتکس نیز در بعد کالبدی ،تجمع خیابانها و لایه های آن را به عنوان مؤلفه های کلیدی در ایجاد یک محیط امن شهری معرفی کرده اند .از نظر این گروه بهترین محیط های شهری آنهایی هستند که بخوبی با الگوهای شهر یکپارچه شده اند وامنیت عمومی را ترویج می کنند (Boyle etal,2004,566).




2-2-2)معیارهای شهرسازی در تأمین امنیت یک فضا

البته بعضی از معیارهای شهرسازی در تامین امنیت یک فضا اختصاص به جنسیت وسن وغیره ندارند وبرای کل جامعه کاربرد خواهند داشت نظیر ملاک های طراحی یک فضای امن شهری ( روشناسی مناسب ،حس دیده شدن و شنیده شدن و مراقبت عمومی ،دسترسی به کمک و دیدکافی وخوانایی محیط ونگهداری و جلوگیری از تخریب و وندالیسم و ...) اما در اینجا اولویت پژوهش در دستیابی به معیارهای خاص امنیت زنان در فضاهای شهری و بالنتجه حضور فعال تر آنان در سطح شهر می باشد نگرش جنسیتی به مساله امنیت نمی تواند تبعیض و خط کشی محسوب شود زیرا در صورت ا یجاد یک فضای امن برای زنان بطور متعاقب کودکان ومردان نیز احساس امنیت و آرامش خواهند داشت .همچنین از بعد عدالت اجتماعی و عدالت شهروندی ،زنان مانند مردان باید در فضای شهری که شهروند آن محسوب می شوند .احساس راحتی وامنیت داشته باشند و حضور آنان در شهر به دلیل ناامنی ناشی از ضعف های شهرسازی محدود نشده باشد والبته واضح است که در برنامه ریزی برای زنان باید از خود آنان نیز کمک گرفت.

بیست و پنجم نوامبر از سوی سازمان ملل متحد به عنوان روز جهانی منع خشونت علیه زنان اعلام شده است. سازمان ملل متحد در شرح دلیل انتخاب این روز، خشونت علیه زنان را تخطی از حقوق بشر تلقی کرده و آن را نتیجه تبعیض علیه زنان در قانون و نیز در عرصه عمل دانسته است. فضاهای شهری از مهم ترین عرصه هایی است که قابلیت تولید خشونت علیه زنان را دارند و از این رو حضور زنان در این فضاها را با چالش مواجه می کنند. چنین چالشی در جامعه سنتی مان در گذشته از موضوعیت چندانی برخوردار نبود. زنان سنتی عمدتا در قلمروی خصوصی خانه فعالیت های روزمره خویش را انجام می دادند، و تنها در صورت لزوم در فضاهای معدودی از شهر در بازه های زمانی خاصی از شبانه روز، چون حمام و بازار که ماهیت زنانه داشتند، حضور مییافتند.


/ 0 نظر / 6 بازدید