خودکارآمدی بالا و پایین

به عقیده بندورا (1997) وضعیت افرادی که در مقابله با موارد خاص ، به ویژه به خاطر برخورداری از خودکارآمدی ضعیف در مورد توانمندی های خود شک می کنند، به قرار زیر است :

1-    از انجام دادن تکلیف دشوار پرهیز می کنند .

2-    در مقابل مشکلات ایستادگی نمی کنند .

3-    نسبت به اهدافی که خود انتخاب کرده اند، احساس تعهد نمی کنند .

4-    در موقعیتهای دشوار روی ناتوانایی های خود و نتایج منفی شکست تأکید می کنند .

5-    شرایط روانی آنان موجب تضعیف تفکر تحلیلی در آنان می شود.

6-    عملکرد های پایین را علامت کم استعدادی خود تعبیر می کنند و اعتماد به نفس خود را از دست می دهند

7-    احساس فشار روانی می کنند و در معرض ابتلا به افسردگی قرار می گیرند.

خود کارآمدی و سلامت روان : در نظریه شناختی – اجتماعی ، ادراک فرد از کارآمدی خویش ، تأثیرات ضمنی مهمی در واکنش های هیجانی به موقعیتها و درایجاد و انگیزش در انجام رفتارهای مختلف دارد. این مفهوم می تواند تأثیرات ضمنی با اهمیتی در تندرستی داشته باشد ، زیرا درک پاسخهای هیجانی و رفتاری فرد به شرایط تنش زا و برنامه های مربوط به تندرستی کمک می کند. مطالعات گوناگون نشان داده است که احساس خود کارآمدی پایین با افزایش فشار روانی ، پاسخهای ضعیف تر به درد و انگیزش کمتر برای پیگیری برنامه های مربوط به تندرستی همبسته است ، بر عکس احساس کارآمدی بالا، با فشار روانی و پاسخ های زیستی کمتر به فشار روانی ، قدرت ، انطباق بیشتر و علاقه مندی زیادتر به برنامه های تندرستی همبسته است . بنابر این یکی از حوزه های بسیار فعال در پژوهشهای اجتماعی- شناختی در مورد رابطه بین باورهای خودکارآمدی و تندرستی است (بندورا، 1997) . 


/ 0 نظر / 60 بازدید